Kultura

‘SZTUKA TO WIECZNY BUNT’

today18 lutego, 2026 42 1

Tło
share close

W niedzielę 15 lutego podczas finałowego wieczoru w teatrze POSK-u odbył się spektakl Sławomira Mrożka pt. „Tango” w reżyserii Wojciecha Piekarskiego. Dramat po raz pierwszy wystawiany w roku 1965 do dziś pozostaje aktualny. Konflikt pokoleń, zarzucenie wartości czy upadek tradycyjnych norm to tematy na tyle uniwersalne, że przyciągnęły nie tylko widzów polskich, ale również angielskojęzycznych. Wśród publiczności zgromadzonej w teatrze, język angielski słychać było bardzo często. I to właśnie dla tych widzów podczas niedzielnego spektaklu nad sceną rozwinięto ekran, na którym pojawiały się angielskie napisy.

Na uwagę zasługują również kostiumy oraz scenografia, nad którymi czuwały Beata Barton-Chapple oraz Jadwiga Adamiec, bogate w rekwizyty oraz najdrobniejsze szczegóły.

Najbardziej poruszyła mnie scena z udziałem Ali, narzeczonej Artura, w roli której w Scenie Polskiej UK zadebiutowała Karolina Kosielak. Ala przygotowuje się do ślubu z Arturem i mówi o szczęściu. Czy szczęście to wstyd? pyta przejętym głosem z oczami pełnymi niewinności.

Wyjątkową kreację Eleonory, matki Artura, stworzyła Joanna Kańska znana już polonijnej publiczności między innymi ze spektaklu „Żona”. Partnerował jej sceniczny mąż, Stomil, w tej roli zobaczyliśmy Michała Kusztala, z którym miałam ogromną przyjemność rozmawiać przed spektaklem w Bibliotece Emigranta. Pełne humoru role Edka oraz Eugenii to odpowiednio: Łukasz Zapłotny i Zosia Walkiewicz natomiast w Eugeniusza wcielił się reżyser spektaklu – Wojtek Piekarski. Całą historię naturalnie zamyka Artur, czyli Jarosław Ciepichał.

Finałowe tango Edka z Eugeniuszem zdecydowanie zrobiło ogromne wrażenie na zebranej publiczności. Warto dodać, że na początku XX. wieku sam taniec uważany był za wyuzdany ze względu na swoje zabarwienie erotyczne. Londyński dziennik The Times w tamtym czasie nazwał taniec „nieprzyzwoitym”, a niemiecki cesarz wydał zakaz tańczenia tanga swoim gościom. Jednak w Polsce „Tango Milonga” miało się wyjątkowo dobrze. Czy autor dramatu się nie pomylił? Czy tradycja zeszła dziś na drugi plan?

Wielkie podziękowania dla Sceny Polskiej UK za możliwość obejrzenia spektaklu i ogromne gratulacje za kolejny wspaniały projekt!

SCENA POLSKA.UK w POSKu to czołowy profesjonalny polski teatr działający na emigracji. Od 2004 roku prezentuje najpiękniejszy dorobek twórczości krajowej i emigracyjnej, za co został odznaczony prestiżową Flagą Polski przez Prezydenta RP oraz trzy medale „Gloria Artis” (Janusz Guttner, Wojtek Piekarski, Helena Kaut Howson). Wysoki poziom artystyczny, zróżnicowany repertuar (od kabaretu po polską klasykę narodową, od oryginalnych scenariuszy autorskich po najnowszą dramaturgię współczesną) i pełen magii teatralnej styl przedstawień przyciąga szerokie rzesze publiczności, niezależnie od wieku czy poglądów, zaspokajając zarówno pragnienie rozrywki, jak i aspiracje kulturalne środowiska.

 

 

Opublikowane przez: Magdalena Lytek - Dehiles

Oceń

Komentarze do wpisu (0)

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola oznaczone * są wymagane


Podcasty

  • Chart track

    1

    300. „Klasyka „czysta”, czyli znowu nie świętuję”

    Paweł Pęńsko

    • cover play_arrow

      300. „Klasyka „czysta”, czyli znowu nie świętuję” Paweł Pęńsko

Teraz gramy

Informujemy, że nasza organizacja otrzymała grant na ofertę pod tytułem pn. RADIO ISLANDERS za pośrednictwem Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”. Dofinansowanie oferty z Ministerstwa Spraw Zagranicznych w ramach konkursu „Polonia i Polacy za Granicą 2024 – Regranting”.

Nazwa zadania publicznego: Regranting 3 edycja – media polonijne

Wsparcie w ramach projektu dotyczy m. in. dofinansowania  kosztów wynajmu pomieszczeń, ubezpieczenia, wynagrodzeń pracowników, zakupu materiałów biurowych oraz innych kosztów funkcjonowania organizacji i in.

0%